Od 19 listopada 2026 r. notariusz, który spisuje akt zakupu mieszkania, domu, działki albo udziałów w spółce z nieruchomością przez cudzoziemca, wysyła jego wypis do MSWiA wyłącznie elektronicznie. Dla kupującego to głównie zmiana „w tle”: ministerstwo szybciej dostaje informację o transakcji. Same zasady zakupu – kto potrzebuje zezwolenia, a kto nie – pozostają takie, jak opisuje je MSWiA.
Zmianę wprowadziła ustawa z 17 lipca 2026 r. o zmianie ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców oraz ustawy – Prawo o notariacie (Dz.U. z 2026 r. poz. 1099). Szczegóły ministerstwo opisało w komunikacie „Obowiązki notariuszy”.
Najważniejsze
- Notariusz umieszcza dokumenty w Centralnym Repozytorium Elektronicznych Wypisów Aktów Notarialnych zamiast wysyłać papier.
- Termin się nie zmienia: notariusz ma 7 dni od sporządzenia dokumentu.
- Obywatele UE, EOG i Szwajcarii nadal nie potrzebują zezwolenia. Inni cudzoziemcy – często tak, ale mieszkanie (lokal) poza strefą nadgraniczną jest zwolnione.
Co dokładnie notariusz wysyła do MSWiA?
Według MSWiA od 19 listopada elektronicznie trafiają do ministerstwa trzy rodzaje dokumentów:
- Wypisy aktów notarialnych i kopie umów z podpisami poświadczonymi przez notariusza, gdy cudzoziemiec kupił nieruchomość w Polsce albo nabył lub objął udziały, akcje lub ogół praw i obowiązków w spółce handlowej, która ma nieruchomości w Polsce.
- Wypisy aktów poświadczenia dziedziczenia razem z protokołami, jeśli dziedziczy cudzoziemiec, a w spadku jest nieruchomość w Polsce (lub udziały w takiej spółce).
- Odpisy europejskich poświadczeń spadkowych w takich samych sytuacjach.
Pliki muszą mieć format, który pozwala przeszukiwać tekst elektronicznie. Wcześniej ten obowiązek też istniał, ale dokumenty szły do ministerstwa w formie papierowej.
Co to zmienia dla kupującego cudzoziemca?
Na co dzień niewiele. Nie ma nowego formularza dla kupującego ani nowej opłaty. Akt podpisujesz u notariusza tak jak dotąd. Różnica jest taka, że dane o transakcji szybciej i w uporządkowanej formie trafiają do MSWiA. To ten sam urząd, który wydaje zezwolenia na zakup nieruchomości przez cudzoziemców.
Praktyczny wniosek: jeśli nie masz pewności, czy potrzebujesz zezwolenia, sprawdź to przed podpisaniem umowy. Zakup bez wymaganego zezwolenia to ryzyko dla całej transakcji, a informacja o niej i tak trafi do ministerstwa.
Kto potrzebuje zezwolenia MSWiA, a kto nie?
Zasady opisuje strona MSWiA „Uzyskaj zezwolenie na nabycie nieruchomości”. W skrócie:
| Sytuacja | Czy trzeba zezwolenia? |
|---|---|
| Obywatel lub przedsiębiorca z UE, EOG (Norwegia, Islandia, Liechtenstein) albo Szwajcarii | Nie – niezależnie od rodzaju i powierzchni nieruchomości |
| Samodzielny lokal mieszkalny (wyodrębnione mieszkanie) poza strefą nadgraniczną | Nie |
| Garaż (lokal lub udział w nim) poza strefą nadgraniczną, związany z potrzebami mieszkaniowymi | Nie |
| Karta pobytu stałego lub rezydenta długoterminowego UE i co najmniej 5 lat nieprzerwanego mieszkania w Polsce od jej uzyskania (2 lata przy wspólności majątkowej z obywatelem Polski) – poza strefą nadgraniczną, bez gruntów rolnych ponad 1 ha | Nie |
| Dziedziczenie ustawowe (także testament na rzecz osoby z kręgu spadkobierców ustawowych) | Nie |
| Dom, działka, grunt – kupujący spoza UE/EOG/Szwajcarii bez powyższych zwolnień | Tak |
| Obywatel Wielkiej Brytanii (od 1 stycznia 2021 r.) | Co do zasady tak, chyba że jest beneficjentem umowy o wystąpieniu z UE lub ma inne zwolnienie |
Uwaga na strefę nadgraniczną: zwolnienie dla mieszkania i garażu działa tylko poza nią. Jeśli kupujesz lokal blisko granicy, zapytaj notariusza lub MSWiA, czy zwolnienie Cię obejmuje.
Jak dostać zezwolenie i ile to kosztuje?
Zezwolenie wydaje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w decyzji administracyjnej, na wniosek cudzoziemca. Warunki są dwa: zakup nie może zagrażać bezpieczeństwu państwa ani porządkowi publicznemu, a kupujący musi wykazać więzi z Polską. Może to być np. polskie pochodzenie, małżeństwo z obywatelem Polski, zezwolenie na pobyt czasowy, stały lub rezydenta długoterminowego UE, funkcja w zarządzie polskiej spółki albo działalność gospodarcza lub rolnicza w Polsce. O tym, kiedy wojewoda zwleka z kartą pobytu, pisaliśmy w tekście o wyroku TSUE i bezczynności wojewody.
- Opłata skarbowa za zezwolenie: 1570 zł (od każdego wniosku).
- Promesa (przyrzeczenie zezwolenia, ważne rok): 98 zł. Przydaje się np. przy zakupie od dewelopera, ale sama nie pozwala kupić nieruchomości.
- Pełnomocnictwo: 17 zł.
- Gotowego wzoru wniosku nie ma. Składa się go osobiście (ul. Rakowiecka 2a w Warszawie), pocztą, przez ePUAP albo e-Doręczenia. E-mail nie wystarczy.
- Dokumenty w obcym języku – z tłumaczeniem przysięgłym. Paszport i kartę pobytu składa się jako kopie poświadczone za zgodność z oryginałem.
Na potrzeby mieszkaniowe cudzoziemiec może w ten sposób kupić do 0,5 ha (małżeństwo – do 1 ha). Większy grunt – tylko na działalność gospodarczą lub rolniczą. Dwie osoby mogą złożyć jeden wspólny wniosek tylko wtedy, gdy są małżeństwem.
Co zrobić przed wizytą u notariusza?
- Sprawdź, czy kupujesz samodzielny lokal mieszkalny, czy dom lub działkę – od tego zależy, czy potrzebujesz zezwolenia.
- Jeśli masz kartę pobytu stałego, policz, ile lat minęło od jej wydania i czy mieszkałeś w Polsce bez przerwy.
- Gdy zezwolenie jest potrzebne, złóż wniosek do MSWiA zanim podpiszesz umowę przyrzeczoną. Umowa przedwstępna lub deweloperska może służyć jako oświadczenie sprzedającego.
- Przygotuj dowody źródła pieniędzy (umowa o pracę, PIT, umowa kredytu) – MSWiA o nie pyta.
Jeśli planujesz kiedyś wniosek o obywatelstwo, przeczytaj też, jakie nowe wymagania przewiduje projekt UD491.
Ten tekst nie jest poradą prawną. W konkretnej sprawie zapytaj notariusza, adwokata lub radcę prawnego albo Departament Zezwoleń i Koncesji MSWiA.
Fot.: bloki mieszkalne przy Alei Wilanowskiej w Warszawie. Wistula, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons.






